„ერთადერთი შვილი გარდამეცვალა და ახლა მხოლოდ შვილიშვილისთვის ვცოცხლობ“

  • სარკე
  • 4 ივნისი 17:53

ინფექციური საავადმყოფოს ბოქსირებული განყოფილების ხელმძღვანელს, მარინა ენდელაძეს, 3 წლის წინ ერთადერთი შვილი, ირაკლი ძიმისტარიშვილი, გარდაეცვალა, იქამდე ცოტა ხნით ადრე კი ქმარი დაკარგა.

ირაკლი ძიმისტარიშვილი 2017 წლის მარტში ანტალიაში ჩოგბურთელ შვილს ტურნირზე გაჰყვა, სადაც მოულოდნელად, უეცარი სიკვდილით გარდაიცვალა. დედას მისგან ერთადერთი შვილიშვილი დარჩა – ცოტნე ძიმისტარიშვილი და ახლა ის არის ქალბატონი მარინასთვის ცხოვრების აზრი.


 


– ძალიან მძიმე თემას უნდა შევეხო – თქვენი ცხოვრების ტკივილს. რა გახდა თქვენი ვაჟის გარდაცვალების მიზეზი?


– 3 წლის წინ უეცარი სიკვდილით გარდაიცვალა. ძალიან მძიმე ტრაგედია დამატყდა თავს. ერთადერთი შვილი მყავდა.


თავის ბავშვს ახლდა ანტალიაში. მოგეხსენებათ, ჩემი შვილიშვილი, ცოტნე ძიმისტარიშვილი, 13 წლის ასაკში უკვე ცნობილი ჩოგბურთელი იყო. მსოფლიოში – მესამე და ევროპაში პირველი გახლდათ რეიტინგით. 13 წლის იყო, მამამისი რომ გარდაიცვალა და ფსიქოლოგიურად ისე განიცადა…


ცოტნე შემდეგ ბელგიამ მიიღო ჩოგბურთელთა აკადემიაში. იქ წელიწადნახევარი ივარჯიშა, მაგრამ ბავშვმა იმხელა ფსიქოლოგიური ტრავმა მიიღო მამის გამო, რომ გული აიცრუა და ჩოგბურთი ვეღარ ითამაშა. ამბობდა, ყველაფერი მამაჩემს მაგონებს და არ შემიძლიაო. ჩოგბურთს თავი დაანება და ახლა ხატავს ძალიან კარგად. მამამისიც ძალიან კარგად ხატავდა.


ჩემს შვილს იურიდიული ჰქონდა დამთავრებული, შემდეგ პოლიტოლოგიაც დაამთავრა და ფილოსოფიის დოქტორი გახლდათ. ცოტნე პირველი ქორწინებიდან ჰყავდა. მისი მეორე მეუღლე ტელეწამყვანი და მსახიობი, ნელი აგირბა იყო. ცოტა ხნის დაქორწინებულები იყვნენ… 28 მარტს ჩემი შვილის გარდაცვალებიდან 3 წელი შესრულდა და ახლა ძალიან მძიმე დღეები მიდგას…


ჩემი მეუღლე ცნობილი იურისტი გახლდათ – ფელიქს ძიმისტარიშვილი. მუდამ თანამდებობაზე მუშაობდა და ყველა, ვინც იცნობდა, დაადასტურებს, რომ უზომოდ კარგი ადამიანი, კარგი პროფესიონალი იყო. ძალიან ბედნიერი ვიყავი, კარგი ცხოვრება მაქვს გამოვლილი, მაგრამ ბოლოს ჯერ მეუღლის და მერე შვილის გარდაცვალებამ ისეთი ტკივილი დამიტოვა, რომელიც ვერასოდეს მოშუშდება. ეს საშინლად მძიმე განცდაა.


ცოტნე ახლა 16 წლის არის. იმედი მაქვს, ძალიან კარგი კაცი დადგება. ჩოგბურთზე კი დაგვწყდა ძალიან გული, მაგრამ… ჩემი შვილი 34 წლის ასაკში გარდაიცვალა. ამ ტრაგედიამდე 8 წლით ადრე მეუღლე დავკარგე.


ახლა ერთადერთი ცოტნე დამრჩა, რომელიც მამის ასლია. მხოლოდ ის მყავს და საყვარელი საქმე. ცოტნესთვის ვცოცხლობ და იმისთვის, რომ ჩემს შვილს აქედან იქ მივხედო და გავაკეთო ყველაფერი, რაც საჭიროა. ცოტნე ჩემთვის ყველაფერია. ერთი პერიოდი ამბობდა, ექიმი გავხდებიო. ახლა კი, როგორც გითხარით, ხატვამ გაიტაცა და ვნახოთ, რას გადაწყვეტს.


– თქვენ პროფესიის მიღმა რაიმე გატაცება თუ გაქვთ?


– პოეზია მიყვარს ძალიან. შემეძლო, მთელი დღე გაუჩერებლად სხვადასხვა ლექსი მეთქვა. ლიტერატურული ნაწარმოებები ძალიან მიყვარს. მუსიკალური ათწლედიც მაქვს დამთავრებული და ვუკრავდი, მაგრამ ახლა, რა თქმა უნდა, აღარ ვუკრავ.

წყარო: სარკე